นางบาปซาโลเม่
posted on 26 Apr 2007 21:47 by cutieparade in History
ไม่ว่าจะเป็นยุคไหนสมัยไหน มนต์เสน่ห์แห่งความงามของอิสตรียังคงความขลัง สามารถบันดาลเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดให้เกิดขึ้นได้ทุกอย่าง รวมทั้งเปลี่ยนขาวให้เป็นดำก็ได้ ด้วยมายาหญิง นี่ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่มารยาหญิงอยู่เหนือเหตุผลและความถูกต้อง ไม้เว้นแม้แต่ชนชั้นวรรณะที่ได้รับการยกย่องว่าสูงสุด
"ซาโลเม่" ชื่อของเธออาจจะไม่เป็นที่คุ้นหูเท่าใดกันนัก เพราะเป็นชื่อของเจ้าหญิงยิวคนหนึ่งในสมัยโบราณแต่"ซาโลเม่" คนนี้แหละที่ใช้เล่ห์มารยาหญิงจนทำให้"จอห์น เดอะ แบปตีสต์" นักบุญคนสำคัญในคริสต์ศาสนาต้องถูกตัดหัวมาแล้ว และก็เป็นเรื่องประหลาดที่คัมภีร์ไบเบิลกลับไม่มีเรื่องราวของนางปรากฏอยู่เลย บอกไว้แต่เพียงว่าเป็นธิดาของพระนางเฮรอดิแอสเท่านั้น
แต่เรื่องราวของพระนางกลับไปปราฏกในบันทึกของ"โจเซฟัส" ซึ่งเป็นนักเขียนที่ได้บันทึกเรื่องราวการตายของ"ท่านจอห์น เดอะ แบปตีสต์" เอาไว้อย่างละเอียดจนกลายเป็นบทบันทึกที่สร้างแรงบันดาลใจให้นักเขียนรุ่นหลังนำมาเขียนกันอย่างเกรียวกราว จนชื่อของท่านจอห์น เดอะ แบ๊บตีส และซาโลเม่ เป็นที่รู้จักกันทั่วไป
ซาโลเม่ มีชาติกำเนิดที่สูงส่ง มีฐานะเป็นเจ้าหญิงยิว พระบิดาของเธอเป็นกษัตริย์องค์ใดไม่ปรากฏชื่อ ส่วนพระมารดาคือ พระนางเฮรอดดิแอส
ในสมัยนั้น กษัตริย์แห่งแผ่นดินปาเลสไตน์ได้รับการแต่งตั้งจากโรมให้เข้ามาปกครองชาวยิวมีชื่อว่า"เฮรอดแอนติปาส์" (เฮรอด เป็นชื่อยอดนิยมของกษัตริย์ที่นี่) ส่วนเฮรอดองค์ที่จะกล่าวถึงนี้เป็นราชบุตรของเฮรอดองค์ที่ 2 พระเจ้าเฮรอดองค์นี้มีพระมเหสีอยู่แล้ว แต่อยู่มาวันหนึ่งก็มีเหตุจำเป็นบางอย่างให้ต้องเดินทางไปกรุงโรม ระหว่างนั้นพระองค์ก็ได้พบกับพระนางเฮรอดดิแอส จึงเกิดตกหลุมรักเข้าอย่างจัง
ความจริงเรื่องที่ผู้ชายจะหลงรักหญิงอื่นทั้งๆ ที่มีภรรยาอยู่แล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรแต่ที่แปลกก็คือ พระนางเฮรอดดิแอสคนนี้คือพี่สะใภ้ของพระองค์เอง! ด้วยความเกรงพระทัยผู้เป็นพี่ พระเจ้าเฮรอดจึงทำได้แต่เพียงส่งสายตาละห้อยที่แฝงด้วยแรงพิศวาส
ส่วนพระนางเฮรอดดิแอสความที่พระนางไม่ใช่สาวน้อยไร้เดียงสา จึงเข้าใจความหมายที่ฉายออกมาทางแววตาของฝ่ายชายได้เป็นอย่างดี เพราะพระนางเองก็พึงพอใจในรูปโฉมของน้องสามีเช่นกัน เมื่อพระนางรู้ว่าถ้าขืนรีรอวางท่าต่อไปคงจะไม่สมหวังดังใจ พระนางจึงเป็นฝ่ายรุกเสียเองด้วยการขอหย่าขาดกับสามีซึ่งคือ พี่ชายของกษัตริย์เฮรอด แล้วตามาอยู่ร่วมห้องกับน้องสามีอย่างสบายใจ โดยที่ฝ่ายชายก็ขอหย่ากับภรรยาเช่นกัน
เมื่อพระนางเฮรอดดิแอสย้ายมาอยู่ที่วังมาร์คัส พระนางได้พาธิดาสาวสวยที่กำลังสาวสะพรั่งด้วยวัย 19 ปี ที่เกิดจากสามีเดิม (ไม่ปรากฏหลักฐานว่าธิดาคนนี้เป็นลูกที่เกิดจากสวามีคนไหน) ไปอยู่ด้วย ธิดาสาวคนนั้นก็คือ "เจ้าหญิงซาโลเม่" นั่นเอง
ความรักที่สลับซับซ้อนน่าเวียนหัวและการแต่งงานของพระเจ้าเฮรอดและพระนางเฮรอดดิแอส พี่สะใภ้กับน้องสามีนี้ กลายเป็นขี้ปากของชาวประชาในเวลาต่อมา เพราะตามกฏของยิวโบราณ การแต่งงานที่ผิดธรรมเนียมอันดีงามอย่างนี้ ถือว่าเป็นความผิดใหญ่หลวงและสมควรจะต้องถูกตำหนิติเตียนเป็นอย่างยิ่ง
หนึ่งในจำนวนผู้ที่คัดค้านและตำหนิติเตียนการแต่งงานของพระราชาและราชินีคู่นี้ก็คือท่านจอห์น เดอะ แบปตีสต์ นักบวชผู้มีชื่อเสียงเป็นที่เคารพนับถืออย่างสูง ท่านได้ติดเตียนบุคคลทั้งสองอย่างไม่ไว้หน้า คำติดเตียนของท่าน จอห์น เดอะ แบปตีสต์ ล่วงรู้ไปถึงหูของพระนางเฮรอดดิแอส ทำให้พระนางถึงกับกริ้วควันออกหู ทรงทูลยุยงจน กระทั่งกษัตริย์เฮรอดหาทางจับท่านจอห์นไปกักขังไว้ให้ทรมานสมดังใจมเหสี
เท่านั้นยังไม่เพียงพอ พระนางหาทางที่จะกำจัดท่านจอห์นให้ได้โดยที่พระหัตถ์ของพระนางไม่ต้องเปื้อนเลือดให้เป็นที่ครหา เมื่อคิดแผนการอันแยบยลได้ดังใจแล้ว พระนางก็รับสั่งให้เจ้าหญิงซาโลเม่เข้าเฝ้าเพื่อกระซิบกระซาบแผนการกันสองคนแล้วคืนวันอันโหดร้ายก็ย่างกรายเข้ามาถึง... ขณะที่กษัตริย์เฮรอดกำลังประทับอย่างสำราญพระทัยอยู่ในท้องพระโรงอันวิลิศมาหราอลังการของวังมาร์เครัส ทันใดนั้นเอง เจ้าหญิงซาโลเม่ก็ปรากฏโฉมในภัสตราภรณ์อันงดงามวิจิตร ท่ามกลางความตะลึงตะลานของเหล่าข้าราชบริพารที่นั่งกันสลอนอยู่ในท้องพระโรง
"วันนี้หม่อมฉันจะขอร่ายรำระบำพิเศษให้พระองค์ทรงทอดพระเนตร เพื่อจะได้ทรงพระสำราญยิ่งๆ ขึ้นไปเพคะ" เจ้าหญิงซาโลเม่พูดพลางกวาดสายตาไปรอบๆ
"หากการเริงระบำครั้งนี้ เป็นที่ถูกพระทัยมากแล้วไซร้ หม่อมฉันขอทูลขอรางวัลซึ่งเป็นสิ่งที่อยู่ในพระราชอำนาจของพระองค์ที่จะประทานได้ ก็ขอให้พิจารณาพระราชทานให้หม่อมฉันด้วยเพคะ"
กษัตริย์เฮรอดซึ่งในขณะนั้นกำลังตกอยู่ในอาการแทบหน้ามืดเพราะหลงในความงามของซาโลเม่ จึงละล่ำละลักตอบตกลงทันทีแล้วรำบำแพรเจ็ดชั้นอันบันลือโลกก็เริ่มขึ้น นางร่ายรำอย่างงดงามมีศิลปะ ด้วยท่วงท่าและลีลาอันอ่อนช้อยในระหว่างที่ท่วงทำนองเพลงกำลังพาลีลาของพระนางให้พลิ้วไหวอยู่นั้น พระนางก็ค่อยๆ บรรจงเปลื้องแพรที่คลุมร่างออกทีละชั้นๆ แพรผืนแรกลงไปกองอยู่กับพื้น พระนางยังคงร่ายรำอย่างต่อเนื่องและงดงามจนแพรที่คลุมร่างผืนต่อๆ ไปถูกปลดลงไปกองที่พื้นผืนแล้วผืนเล่า ผู้คนในท้องพระโรงที่กำลังนั่งชมการร่ายรำนี้อยู่ต่างใจจดใจจ่อรอเวลาว่าเมื่อไรแพรผืนสุดท้ายจะถูกปลดออกมากองกับพื้น
จนเมื่อแพรผืนที่ 7 อันเป็นผืนสุดท้ายถูกปลดออกมา สายตาทุกคู่ก็ต้องตะลึงค้างเพราะใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะจนทำให้ให้หายใจไม่ทั่วท้อง ทุกคนพากันอ้าปากค้างเมื่อเจ้าหญิงซาโลเม่เผยเรือนร่างงดงามในชุดซับในน้อยชิ้นร่ายระบำอันทรงเสน่ห์อย่างสุดเหวี่ยง จนพระเจ้าเฮรอดอดพระทัยไม่ไหวถึงกับออกพระโอษฐ์อุทานว่า
"วิเศษมาก! เยี่ยมที่สุด" ซาโลเม่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งยักย้ายส่ายสะโพกรุนแรงขึ้นไปอีกก่อนที่จะยุติการเริงระบำลง"ถ้าเช่นนั้น หม่อมฉันขอทวงรางวัลเพคะ"
ทรงพระราชทานพระสรวลอย่างสำราญพระทัยก่อนที่จะตรัสรับสั่งว่า"ปรารถนาสิ่งใดที่ข้าให้ได้จงบอกมา" เจ้าหญิงซาโลเม่ ชายตาไปยังพระราชมารดาอย่างรู้ความนัยกันก่อนจะเอ่ยว่า"หม่อมฉันขอศรีษะของท่านจอห์น เดอะ แบปตีสต์" สิ้นเสียงของพระนาง ภายในท้องพระโรง ก็เงียบสนิทราวกับป่าช้า ไม่มีใครรู้ว่าภายในใจของผู้คนเหล่านั้นกำลังคิดสิ่งใดอยู่ แต่ที่แน่ๆ พระนางเฮรอดดิแอสกำลังยิ้มย่องอย่างสมพระทัย และภายในชัวโมงนั้นเอง ทหารก็นำศรีษะของท่านจอห์น เดอะ แบปตีสต์ ใส่ถาดมาให้ซาโลเม่ตามสัญญา
เหตุการณ์ครั้งนี้ สร้างความโศกสลดและความรู้สึกสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ให้กับชาวคริสต์ทั้งปวง และก็หมายถึงบัลลังก์ของพระเจ้าเฮรอดที่ต้องสั่นคลอนไปด้วย
พระเจ้าเฮรอดจึงกลายเป็นกษัตริย์ที่พังเพราะผู้หญิงอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง เพราะการสังหารท่านจอห์น เดอะ แบปตีสต์ เพื่อตามใจเมียและลูก ทำให้พระองค์มีศัตรูตามมามากมาย ในไม่ช้าจักรพรรดคลิกูลาแห่งโรมก็ทรงเห็นว่า พระเจ้าเฮรอดที่ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ปกครองนครมณฑลปาเลสไตน์กระทำตนไม่เหมาะสมจึงสั่งปลดออกจากตำแหน่งและเนรเทศไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว
ส่วนพระนางซาโลเม่ ก็ถูกตราหน้าว่าเป็น"นางบาป" ตั้งแต่นั้นมา แต่ทว่าพระนางไม่ได้ตกอับเหมือนพระมารดาที่หายสาปสูญไป เพราะภายหลังก็ได้เป็นราชินีของกษัตริย์ยิวทรงพระนามว่า พระเจ้าอลิสโตบุรัส
- archaeology.thai-archaeology.info
