.:: w i k i p e d i a ::.

พระถังซัมจั๋ง เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ชื่อ "เหี้ยนจัง" (Eng: Xuanzang, Chinese: 玄奘; pinyin: Xuán Zàng;) เป็นพระที่บำเพ็ญศีล สมาธิ ปัญญา มาแต่เยาว์ แต่ยังมีสิ่งที่ค้างอยู่ในใจ คือการเดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎก ณ ชมพูทวีป เมื่อเติบใหญ่ขึ้นจึงได้ออกเดินทางโดยได้เขียนเป็นบันทึกการเดินทางไว้ด้วย ซึ่งเขียนขึ้นในปี พ.ศ. 1183 (ค.ศ. 646) มีชื่อว่า "ต้าถังซียู่จี้" หรือ จดหมายเหตุการเดินทางสู่ดินแดนตะวันตกของมหาราชวงศ์ถัง โดยในนั้นจึงเล่าถึงการเดินทางที่ไปพบปะกับภูมิประเทศที่แตกต่างออกไป สภาพผู้คน วัฒนธรรมที่หลากหลาย น่าสนใจ รวมไปถึงการทหาร การเมืองการปกครองด้วย

พระถังซัมจั๋งได้ศึกษาพระธรรมในอินเดีย ที่มหาวิทยาลัยนาลันทานานถึง 17 ปี รวมระยะเวลาไปกลับทั้งสิ้น 19 ปี เป็นระยะทางกว่า 5 หมื่นลี้ ส่งให้จดหมายเหตุชิ้นนี้ของท่านนั้นอุดมไปด้วยข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับดินแดนในเอเชียกลางและเอเชียใต้เมื่อพันกว่าปีที่แล้วกว่า 138 แว่นแคว้น โดยในจำนวนนี้มี 110 แคว้นที่ท่านเดินทางไปด้วยตนเอง ขณะที่อีก 28 แคว้นนั้นท่านบันทึกจากคำบอกเล่าของผู้อื่น นับเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญยิ่ง

เส้นทางการเดินทางของพระถังซัมจั๋ง

ในขณะที่พระถังซัมจั๋งภาคนิยายไซอิ๋วนั้น เป็นผู้มีบุญมาเกิด โดยไม่รู้ว่าเป็นลูกเต้าใคร โดยลอยมาตามน้ำ มีผัวเมียชราคู่หนึ่งเก็บได้ และเลี้ยงให้เติบใหญ่ โดยเป็นผู้ที่ใฝ่ในพระธรรมมาตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อเติบใหญ่จึงได้บวชเรียน มีชื่อเสียงทางด้านศีล สมาธิ ปัญญา จนกระทั่งได้รับการอุปถัมภ์จากถังไท่จงฮ่องเต้ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ถังผู้ที่เลื่อมใสในพุทธศาสนา นับถือเป็นน้องชายบุญธรรมให้ใช้ชื่อว่า "ถังซัมจั๋ง" และได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ไปอัญเชิญพระไตรปิฏก ณ ชมพูทวีปอันห่างไกล

ตลอดระยะเวลาการเดินทาง พระถังซัมจั๋งต้องเผชิญกับอุปสรรคนานับประการ เนื้อของพระถังซัมจั๋งเชื่อว่าถ้าได้กินแล้วจะมีอายุยืนไปเป็นหมื่นๆ ปี จึงมักถูกพวกปีศาจจับตัวไปหมายจะกินบ่อยๆ พระถังซัมจั๋ง มีลักษณะนิสัยหูเบา เชื่อคนง่าย จึงมักถูกล่อลวงตลอด